ظهور گمشده

گاهی در سکوت لحظه ها

                  فریادی غمگین وبی ریا

                                               تو را می خواند

گاهی در هجوم چشمها

                           نگاهی آشنا

                                           تو را می جوید

و گاهی در خلوت تنهاییت

                               دلی، فقط به خاطر تو می تپد

و عشق است که دوباره زنده می شود

و دل را برای دوست داشتن دوباره بیدار می کند.

و اینجاست که تو، دوباره آغاز می کنی

و راز مهر خویش را برای او فاش می کنی

وسیل اشک را بروی گونه ات باز می کنی

ولی چه سود، بخاطر اولین نگاه

زشرم چشمهایت، سر به زیر می کنی

بخاطر کسی که با صداقتت

                                 دل غمین تو را شکست

زآشنایی دوباره دریغ می کنی

بخاطر اولین سلام؛

دست دوستیّ را، رد می کنی

چرا؟

بگو چرا؟!

ززندگی گریز می کنی

دل پاک وسادت و

فدای عشق مرده می کنی

بگو، چقدر عبور

بگو،چقدر سکوت

بیا و زندگی را دوباره آغاز کن

بیا وایثار کن

دل اسیر او را

از این قفس رها کن

بدان؛ درخلوت تنهاییت

دلی، می تپد فقط بخاطر دلت.